Wielkopostne rozmyślania o Bożym Umęczeniu to projekt poświęcony staropolskim i tradycyjnym pieśniom pasyjnym, które przez wieki towarzyszyły nabożeństwom wielkopostnym. Jego osią jest śpiewane nabożeństwo Drogi Krzyżowej, oparte na dawnych tekstach i melodiach zachowanych w rękopisach oraz w żywej tradycji ludowej.
Pasyjna pobożność zajmowała w dawnej Polsce miejsce szczególne. Pieśni o Męce Pańskiej obecne były zarówno w kancjonałach reformacyjnych i katolickich, jak i w przekazie ustnym. Śpiew stanowił istotny element nabożeństw domowych i parafialnych, budując wspólnotę modlitwy i przekazując treści teologiczne w przystępnej formie.
Program obejmuje staropolskie oraz tradycyjne pieśni pasyjne zestawione w sposób nawiązujący do nabożeństw Drogi Krzyżowej oraz Gorzkich Żalów. Poszczególne części prowadzą słuchacza przez kolejne etapy rozważania Męki Pańskiej, zachowując kontemplacyjny charakter i właściwą dla tradycji surowość wyrazu.
Repertuar oparty jest na historycznych drukach i rękopisach oraz badaniach etnograficznych:
- Kancjonał Walentego z Brzozowa
- Kancjonał Jana Seklucjana
- rękopis Biblioteki Raczyńskich (XV w.)
- Śpiewnik kościelny X. M. M. Mioduszewskiego (1838)
- Oskar Kolberg Dzieła wszystkie
- prace badawcze Franciszka Kotuli
- żywa tradycja ustna regionu Podkarpacia
- archiwum rodzinne oraz własne badania terenowe
Zestawienie druków XVI-wiecznych, późniejszych śpiewników oraz materiałów terenowych pozwala ukazać ciągłość i trwałość polskiej tradycji pasyjnej.
Projekt realizowany jest w formie koncertów, warsztatów oraz tradycyjnych czuwań wielkopostnych. Wykonania odbywają się z towarzyszeniem liry korbowej lub – w zależności od charakteru wydarzenia – w surowej formule wokalnej. W wersji warsztatowej uczestnicy poznają dawną ornamentykę, sposób prowadzenia melodii oraz kontekst liturgiczny pieśni.
Program stanowi świadectwo żywej ciągłości tradycji – od rękopisów i druków staropolskich po współczesny przekaz ustny. Nie jest to rekonstrukcja muzealna, lecz praktyka zakorzeniona w doświadczeniu wspólnoty. Dzięki temu projekt zachowuje zarówno historyczną rzetelność, jak i autentyczną siłę oddziaływania.