W mym ogródeczku – pieśni dla kobiet to przede wszystkim przestrzeń wspólnego śpiewu – spotkania, w którym tradycyjny repertuar staje się narzędziem budowania siły, wspólnoty i harmonii głosów. Projekt koncentruje się na warsztatach i spotkaniach śpiewaczych, gdzie głos nie jest oceniany, lecz rozwijany i osadzany w naturalnym brzmieniu.
W centrum znajduje się kobiecy głos – jego barwa, oddech, naturalna emisja i swoboda. Tradycyjny śpiew otwiera przestrzeń w ciele i w wyobraźni. Praca odbywa się poprzez praktykę: wspólne powtarzanie melodii, naukę prowadzenia frazy, świadome korzystanie z przepony oraz odnajdywanie własnej siły brzmienia.
Koncerty – jeśli się pojawiają – mają charakter podsumowania pracy warsztatowej i wspólnego doświadczenia, a nie klasycznego występu estradowego.
Repertuar obejmuje pieśni dla kobiet i o kobietach – miłosne, obrzędowe, weselne, refleksyjne. Śpiewane w kręgu, w naturalnym ustawieniu głosów, pozwalają doświadczyć dawnego sposobu muzykowania, w którym najważniejsza była wspólnota.
Źródła
- Oskar Kolberg Dzieła wszystkie
- Praca badawcza Franciszka Kotuli na Rzeszowszczyźnie
- twórczość Felicjana Szopskiego (1865–1939)
- tradycje ustne Podkarpacia i Polski
- archiwum rodzinne i własne badania terenowe
- Barbara Bator - autorskie teksty i melodie
Źródła historyczne stanowią punkt wyjścia, lecz istotą projektu jest żywe wykonanie i przekaz międzypokoleniowy.
W mym ogródeczku nie jest programem koncertowym w tradycyjnym rozumieniu, lecz drogą do odnalezienia własnego głosu w oparciu o dawną pieśń. Projekt przywraca naturalny porządek wspólnego śpiewania – bez estradowego dystansu, z poszanowaniem słowa i melodii w obrzędowości ludowej.