Muzyczne wędrówki po dawnej Europie to program ukazujący wspólne korzenie kultury muzycznej kontynentu – od średniowiecza po barok. Projekt prowadzi słuchacza przez różne krainy i epoki, odsłaniając bogactwo pieśni i tańców, które kształtowały zarówno dwory, jak i wspólnoty miejskie oraz wiejskie.
Dawna Europa była przestrzenią intensywnej wymiany artystycznej. Motywy melodyczne i formy taneczne przekraczały granice państw, języków i stanów. Pieśni religijne, dworskie chanson, tańce renesansowe czy staropolskie utwory okolicznościowe współtworzyły wspólny repertuar, który – mimo różnic regionalnych – opierał się na podobnych zasadach kompozycyjnych i wykonawczych.
Na program składają się polskie i europejskie pieśni oraz tańce, ukazujące przemiany stylu i formy na przestrzeni wieków. Zestawienie repertuaru sakralnego i świeckiego pozwala ukazać pełnię życia muzycznego dawnej Europy – od modlitwy po zabawę, od dworu po karczmę.
Projekt oparty jest na historycznych zbiorach i rękopisach:
- Cantigas de Santa Maria (XIII w., Kastylia)
- Llibre Vermell de Montserrat (XIV w., Katalonia)
- Orchésographie Thoinota Arbeau (Francja)
- Cancionero Musical de Palacio (Hiszpania)
- poezje Mikołaja Sępa Szarzyńskiego, Melchiora Pudłowskiego, Adama Lewandowica Strzeżowczyka oraz Adama Władysławiusza
- rękopisy Biblioteki Jagiellońskiej i Biblioteki Ossolińskich (poł. XVII w.)
- zbiory Piękna i wesoła uciecha, Rozmowa młodzieńca z panną (1607) oraz zbiór Mikołaja Grudzińskiego
- staropolskie kancjonały XVI–XVII w.
Tak szeroki wachlarz źródeł pozwala uchwycić zarówno europejskie nurty stylistyczne, jak i ich odbicie w kulturze Rzeczypospolitej.
Projekt realizowany jest w formie koncertów oraz prezentacji o charakterze edukacyjnym. Wykonania odbywają się z towarzyszeniem historycznych instrumentów, z zachowaniem stylu właściwego poszczególnym epokom. Komentarze objaśniają kontekst historyczny, taneczny i literacki.
Muzyczne wędrówki po dawnej Europie ukazują ciągłość tradycji oraz wzajemne przenikanie się kultur. Program buduje logiczną narrację – od źródeł średniowiecznych po dojrzałe formy renesansu i baroku – wskazując, że europejska wspólnota kultury ma swoje korzenie w muzyce przekazywanej przez pokolenia.